wak sapat iwak haruan
dijamur karing di hari Senin
lamun hati bapadah supan
kaina haja bapacaran
Minggu, 23 November 2014
i Julak Ibas naik mutur L300 matan Amuntai handak ka Martapura. Inya duduk
batatai wan babinian anum, bungas langkar wan muntuk banar. Kabalujuran binian bungas tu mambawa anaknya nang hanyar baumur 10 bulanan wan masih manyusu.
Di tangah jalan kira-kira 5 manitan lagi binian tu handak manyusui anaknya, tapi pas handak menyusui, nang anak tu kada hakun manyusu. Balalu umanya nang bungas langkar tu bapandir, ”Lakasi sayang diisap susunya, mun kada hakun kena mama julung wan julak di higa ne nah!”
20 menit imbahnya nang anak ne tatap kada mau maisap susu umanya. Umanya mambisai pulang baasa, “Lakasi sayang diisap susunya, mun kada hakun bujuran mama bariakan wan julak nang di higa ne nah!”
Timbul bakajutan bapandir si Julak Ibas ne lawan umanya, “Bujur-bujur nah bapandir tu, jangan mambari harapan aku haja umanya ae. Tolong capati ikam ambil kaputusan, gasan aku ataw anakmu! Aku sudah jauh talimpua pada Martapura.”
batatai wan babinian anum, bungas langkar wan muntuk banar. Kabalujuran binian bungas tu mambawa anaknya nang hanyar baumur 10 bulanan wan masih manyusu.
Di tangah jalan kira-kira 5 manitan lagi binian tu handak manyusui anaknya, tapi pas handak menyusui, nang anak tu kada hakun manyusu. Balalu umanya nang bungas langkar tu bapandir, ”Lakasi sayang diisap susunya, mun kada hakun kena mama julung wan julak di higa ne nah!”
20 menit imbahnya nang anak ne tatap kada mau maisap susu umanya. Umanya mambisai pulang baasa, “Lakasi sayang diisap susunya, mun kada hakun bujuran mama bariakan wan julak nang di higa ne nah!”
Timbul bakajutan bapandir si Julak Ibas ne lawan umanya, “Bujur-bujur nah bapandir tu, jangan mambari harapan aku haja umanya ae. Tolong capati ikam ambil kaputusan, gasan aku ataw anakmu! Aku sudah jauh talimpua pada Martapura.”
Banua Hujung Tanah adalah penamaan sebuah daerah yang nantinya
berkembang menjadi sebuah kerajaan, yaitu Nagara Dipa. Kemudian ini
dijadikan grup di facebook dengan tujuan menceritakan kembali
kisah-kisah orang terdahulu melalui ringkasan Hikayat Banjar Versi
Johanes Jakobus Ras (Belanda).
Kutipan dari buku tersebut di antaranya sebagai berikut, "Adapun lamun
kamu hendak bardiam pada tampat lain dari sini, cari tanah itu maka
tabuk kira-kira sapancaluk di tangah malam itu. Ambil sakapal tanah itu;
lamun rasanya hangat sarta bau harum itu baik tampat bardiam, banyak
barkatnya pada bumi itu; barang ditanam manjadi, panyakitpun jauh, orang
dagang banyak datang, satrupun jauh; sukar ia mangira-ngirakan
manyarang, barkat tuah tanah itu; banyak makmur sadikit yang sukar."
Admin Grup: Pambakal Banua Hujung Tanah
Kisah Lucu Bahasa Banjar: Batianan Pulang
Dua
urang laki bini susubuhan sudah barangkat ka Puskesmas. Ngaran nang
laki Lampau, ngaran nang bini Sarintan. Kada lawas, buhan nang badua
nintu sampai di Puskesmas. Urang kada tapi banyak balum. Patugas
hanyar saikung badua nang talihat.
Dilihat Lampau ada patugas nang suah datang ka kampungnya, lalu inya mamaraki lawan patugas nantu, balajur baucap pina tagas sarik, “Pa, Pian ni pandustaan, pangaramput.”
Patugas nantu takajut, balalu baucap, ”Maaf Pa, Bu, ada apa ni, dudukan dahulu nah, napa tadi habar?”
Lalu nang dua laki bini nantu dudukan.
“Bini ulun batianan pulang, napa?”
“Syukuram, Alhamdulillah, mun kayanintu.”
“Tapi, ulun sudah lapah haur batianan tarus,” jar Sarintan nang duduk di higa laki sidin manyahuti.
“Padahal kami sudah umpat ba KB nang pian padahakan sumalam di kampung kami, sudah kami pakai alatnya, ada nang dipasang ada nang diuntal, kami pakai kaduduanya bila handak baanuan laki bini, tapi kanapa bini ulun masih haja batianan?” jar Lampau kada habis pikir.
“Sudah bujurlah pian mamasangnya?” jar patugas.
“Sudah bujurai Paai, nang kaya pian cuntuhakan pang waktu di balai disa, jar pian bila handak baanuan laki bini pasang kundum ini. Kundum ni sagan lalakian, bila sagan bibinian ada ubat nang diuntal.”
“Uh, jadi pian pakai kundumlah? Tapi, Paai, ulun rasa kada mungkin pang bini pian batianan pulang mun pian mamakai alat nantu, lawan bini pian ada jua mauntal ubat,” patugas puskesman baucap sambil kabingungan, lalu batakun pulang mamastii, “Waktu pian handak bahubungan tu, pian mamasang di ampun piannai kalu?”
“Kada pang, Paai.”
“Lalu di mana?”
“Ulun ingat banar waktu pian manjalasakan di Balai Disa, Jar pian bila handak bahubungan laki bini, pasang kundum ni, nah kaya ini caranya jar Pian, lalu pian masukakan ka talunjuk pian kundumnya. Jadi, bila kami handak bahubungan, ulun pasangai nang kaya pian cuntuhakan tu.”
“Jadi, pian mamasangnya di talunjuk?”
“Inggih.”
“Ha,ha,ha, Bapa, Bapa....pantasai bini pian batianan pulang, pian salah pasang, lalu pian pang Cil, kaya apa minum ubatnya?”
“Inggih, ulun untalai lawan pisang talas.”
“Napanya nang pian untal, Cil?”
“Ya, kundumpang jua.”
“Hehehe, hahaha, Aduuuh,” Patugas mangalakak tatawa kada kawa maharit lagi, sambil bapicik parut sidin.
Dilihat Lampau ada patugas nang suah datang ka kampungnya, lalu inya mamaraki lawan patugas nantu, balajur baucap pina tagas sarik, “Pa, Pian ni pandustaan, pangaramput.”
Patugas nantu takajut, balalu baucap, ”Maaf Pa, Bu, ada apa ni, dudukan dahulu nah, napa tadi habar?”
Lalu nang dua laki bini nantu dudukan.
“Bini ulun batianan pulang, napa?”
“Syukuram, Alhamdulillah, mun kayanintu.”
“Tapi, ulun sudah lapah haur batianan tarus,” jar Sarintan nang duduk di higa laki sidin manyahuti.
“Padahal kami sudah umpat ba KB nang pian padahakan sumalam di kampung kami, sudah kami pakai alatnya, ada nang dipasang ada nang diuntal, kami pakai kaduduanya bila handak baanuan laki bini, tapi kanapa bini ulun masih haja batianan?” jar Lampau kada habis pikir.
“Sudah bujurlah pian mamasangnya?” jar patugas.
“Sudah bujurai Paai, nang kaya pian cuntuhakan pang waktu di balai disa, jar pian bila handak baanuan laki bini pasang kundum ini. Kundum ni sagan lalakian, bila sagan bibinian ada ubat nang diuntal.”
“Uh, jadi pian pakai kundumlah? Tapi, Paai, ulun rasa kada mungkin pang bini pian batianan pulang mun pian mamakai alat nantu, lawan bini pian ada jua mauntal ubat,” patugas puskesman baucap sambil kabingungan, lalu batakun pulang mamastii, “Waktu pian handak bahubungan tu, pian mamasang di ampun piannai kalu?”
“Kada pang, Paai.”
“Lalu di mana?”
“Ulun ingat banar waktu pian manjalasakan di Balai Disa, Jar pian bila handak bahubungan laki bini, pasang kundum ni, nah kaya ini caranya jar Pian, lalu pian masukakan ka talunjuk pian kundumnya. Jadi, bila kami handak bahubungan, ulun pasangai nang kaya pian cuntuhakan tu.”
“Jadi, pian mamasangnya di talunjuk?”
“Inggih.”
“Ha,ha,ha, Bapa, Bapa....pantasai bini pian batianan pulang, pian salah pasang, lalu pian pang Cil, kaya apa minum ubatnya?”
“Inggih, ulun untalai lawan pisang talas.”
“Napanya nang pian untal, Cil?”
“Ya, kundumpang jua.”
“Hehehe, hahaha, Aduuuh,” Patugas mangalakak tatawa kada kawa maharit lagi, sambil bapicik parut sidin.
Langganan:
Komentar (Atom)